Pulsowo-różnicowa woltamperometria jako narzędzie pozwalające na wyznaczenie wartości mocy przeciwutleniającej
Le résumé fourni par la source
Standardowy potencjal redukcji (E0) jako parametr określający zdolnośc przeciwutleniaczy, jak np. flawan-3-oli do przyjmowania elektronow wykazywal wysoką korelacje z ich aktywnością biologiczną. Jednak, w przypadku oceny calkowitej aktywności przeciwutleniającej mieszanin tych związkow, parametr ten moze okazac sie byc niewystarczającym. Bowiem do określenia tzw. mocy przeciwutleniającej ang. antioxidant power (AOP) powinny byc brane pod uwage trzy elementy takie jak: wielkośc przenoszonego ladunku, czas jego przeniesienia oraz energia przenoszonego ladunku odzwierciedlająca potencjal piku utlenienia. Sumarycznie elementy te – jako wynik oznaczen woltamperometrycznych, mogą zostac wyrazone w jednostce mocy prądu elektrycznego (wat) jako parametr mocy przeciwutleniającej. Spośrod znanych technik woltamperometrycznych – pulsowo-roznicowa woltamperometria (DPV) charakteryzująca sie wysoką czulością jest najbardziej odpowiednia do pomiaru calkowitej aktywności przeciwutleniającej probki. Wartości AOP dla mieszanin flawan-3-oli, odzwierciedlające matryce zywieniową – kakao, zostaly otrzymane dwiema technikami: elektrochemiczną (DPV) i spektrofotometryczną z wykorzystaniem rodnika DPPH. Pomiary elektrochemiczne przeprowadzono w ukladzie trojelektrodowym, gdzie elektrode pracującą stanowila elektroda szklista weglowa. Otrzymane piki utlenienia – zaleznośc zadanego potencjalu od zmierzonego prądu, a takze zaproponowany szereg obliczen pozwolily na wyznaczenie wartości AOP badanych probek. Co z kolei pozwolilo na określenie efektu synergistycznego, antagonistycznego czy addytywnego poszczegolnych skladnikow matrycy zywieniowej.
Ce résumé expose les affirmations des auteurs. BNTIC ne l’interprète pas comme une validation indépendante des résultats.